تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٨

4 ) نمايهء اشعار

كه از بيم پيكان خارا گذار * كند چو گراز از نيستان فرار : 468

چو بيننده ديدى به برج حصار * نمودى به چشم اندران كارزار : 479

نديدى ز بس لشكر بىشمار * صدا ، جاى برگشتن از كوهسار : 471

ز بانگ تفك گشت حشر آشكار * شد از خواب بيدار ، چشم حصار : 479

چه مطلب بگو نيستش بر كنار * كه واكرده آغوش در انتظار : 649

چو فانوسى كه شمعش بخشد انوار * برون و اندرون او طلاكار : 703

چو تيره شود مرد را روزگار * همه آن كند كش نيايد به كار : 653 ، 735

نباشد بسكه او را تاب ديدار * طپشهاى دلش برد است از كار : 703

تو گفتى كه نيرنگى روزگار * شبى با چراغان نمود آشكار : 472

نى غلط زين مژده فصل رفتهء گل بازگشت * تا بگيرد بو ز گرد راه شاه كامكار : 555

فروغ شمع سطح آب گلزار * كشيده گردهم چون هاله پرگار : 705

يك گل خودروست ز باغش بهار * يك ورق از دفتر او روزگار : 451

ز خاكش برد آبرو نوبهار * ازو خاك چون دست شاهد نگار : 648