تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٤

4 ) نمايهء اشعار

اگر بيگانه ور از بندگان خاص او باشد * مبادا در جهان هركس كه بى اخلاص او باشد : 743

خفظش اگر عود بر آتش نهد * دور چو زنجير [ گ 4 ب ] زهم نگسلد : 8

سپهر پير را سرمايهء عشرت مهيّا شد * سليمان جهان را ديو با خاتم به دست آمد : 491

به فرمان نگه شد عشوهء سبزان گندم گون * عنان شوخى آن رهزن آدم به دست آمد : 491

كسى را شاهد فتحى بدينسان كم به دست آمد * كه ملك قندهار و دولت خرم به دست آمد : 491

ز شادى همچو رنگ ميكشان در پوست مىرقصم * كه جام بى خمارم از دل بى غم به دست آمد : 491

شكايت نيست كس را بعد ازين از گردش گردون * كه از بس عام شد شادى ، دل عالم به دست آمد : 491

گل عيشى ، « وحيد » آخر ز باغ خرمى چيدم * فراوان شد ز بس اين جنس ما را هم به دست آمد : 492

چو زلف شاهدان هند ار نمودى سركشى گاهى * به حمد اللّه سر آن طرّهء درهم به دست آمد : 491

چو گل كز لب جوى سر بركشد * ز جيب شفق آفتابى دمد : 456

بلى گرد هم مثلى از خود فشاند * كه بهر مثالش دگر جا نماند : 648

الهى در جهان چندان بماند * كه بر خاك فلك تكبير خواند : 18

دامن خود را به رنگ دام ماهى زاهدان * جمع از دنيا براى صيد مردم كرده‌اند : 237