تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٢

داستان نهضت همايون به قصد فتح دار القرار قندهار و فتح آن ولايت به تأييد كردگار « 1 »

نظم « 1 »

چه گويم از آن توپهاى گران * كزو « 2 » سرمه شد كوه را استخوان « 3 »

شده بهر تخريب « 4 » هندوستان * به « 5 » پنجاب اين « 6 » پنج دريا روان

ز بخت جوان « 7 » خسرو نامجو « 8 » * به اين پنجه برتافت دست عذو « 9 »

اگر قلعه ور ز آنكه كهسار بود * بر نعره‌اش سيل و ديوار بود

گشودى گره بانگش از كوهسار * چو از غنچهء گل نسيم بهار

زبانى سرا « 10 » پا گلو در « 11 » صدا * سراپا يك انگشت مشكل گشا

[ گ 196 آ ] در آن دم كه با خصم شد روبه‌رو * بود عاشقى جنگ معشوق او

نبينى كه از اضطراب درون * دل از سينهء تنگش افتد برون

بلند است در عاشقى نام او * نفس گشته فرياد در كام او

بگيرد صدايش بسيط زمين * چو بيرون كند دست از آستين

( 1 ) . م : مثنوى . ل : - « نظم » . د : بيت . ( 2 ) . م ، ل : كزان . ( 3 ) . م ، ل : ستخوان . ( 4 ) . د : تسخير . ( 5 ) . م ، مر ، ل ، د ، ده : چو . ( 6 ) . م : آين . ( 7 ) . ل : روان . ( 8 ) . ل ، د : نامجوى . ( 9 ) . ل ، د : عدوى . ( 10 ) . م : سرايا . ( 11 ) . م : + گلوى . مر : زبانى سراپا صدا در گلو .