كتابخانه تاريخى ( سرزمين ميان رودان " بين النهرين " ، حكومت مادها ، آشور ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٢
372 - 371 پ . م 50 .
جنگ‌هاى برادركشى پايان داده ، قرارداد صلح همگانى را براساس توافق‌هاى پيشين منعقد سازند « 1 » . تمامى يونانيان از اين پيام با شادى استقبال كردند و تمامى شهرها غير از تب قرارداد صلح همگانى را منعقد ساختند « 2 » .
تنها تباييان كه بئوسى را به مانند متحدى خراج‌گزار در اختيار داشتند ، توسط يونانيان - كه جملگى مىخواستند سوگندها و پذيرش قرارداد شهربه‌شهر اجرا شود - وانهاده شدند . بنابراين تباييان همچون دفعه‌ى پيش ، از صلح بىبهره ماندند .
آنان همواره بئوسى را به مانند متحدى كه به آن‌ها خراج مىپردازد ، در نظر داشتند .
( 5 ) اين امر خشم لاسدمونيان را برانگيخت و برآن شدند با سپاهى بزرگ به سوى تب - كه به عنوان دشمن مشترك يونان تلقى مىشد - لشكركشى كنند . در واقع ، ترقى بئوسى آن‌ها را سخت نگران مىكرد و مىهراسيدند كه روزى شاهد آن باشند كه تب ، در فرصتى مناسب ، از سيطره‌ى خويش بر تمام بئوسى ، براى پايان دادن به سيادت اسپارتيان بهره جويد « 3 » .
تباييان چون تمام وقت خويش را در ژيمنازها « 4 » مىگذراندند ، از توان جسمى بسيار بالايى برخوردار بودند « 5 » . آنان ذاتا به جنگ علاقمند بودند و هيچ‌يك از ديگر يونانيان در تحقق كارهاى نمايان كه شجاعت زيادى را مىطلبيد ، با آنان پهلو نمىزد .
( 6 ) وانگهى آن‌ها سرداران جنگى زيادى در اختيار داشتند كه آوازه‌شان
( 1 ) . اين متن با متن صلح 375 پ . م يكى است ، ولى كوتاه‌تر و مختصرتر از متن صلح نخستين است . ديودور توضيحات متن صلح را ( 38 ، 2 - 3 ) درباره‌ى انگيزه‌ى يونانيان ، مفاد پيمان و نزاع و درگيرىها تكرار نمىكند . وى دريافته است كه روىدادهاى صلح سال 371 پ . م بسيار شبيه ديگر رويدادهايى بدين‌گونه است كه وى توصيف كرده است : دخالت پادشاه پارس در صلح 371 توسط آ . موميگليانو ( A . Momigliano ) پذيرفته شده ولى توسط اس . آكام ( S . Accame ) ، اس . لوفه ( S . Lauffer ) و ت . ت . ب . رايدر ( T . T . B . Ryder ) رد شده است . ( 2 ) . بر پايه‌ى نظر پلوتارك ( حيات مردان نامى ، آژزيلاس ، 28 ، 5 ) سوگند صلح در 14 اسكيروفوريون ( Skirophorion ) ( ژوئن 371 پ . م ) منعقد شد . ( 3 ) . ر . ك به : بندهاى 5 ، 3 ؛ 20 ، 1 ( 4 ) . مكان‌هاى ورزشى ( 5 ) . ر . ك به : بندهاى 38 ، 3 ؛ 39 ، 1 - 2