كتابخانه تاريخى ( سرزمين ميان رودان " بين النهرين " ، حكومت مادها ، آشور ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٧
56 .
( 5 ) تميستوكل كه مىديد لاسدمونيان از هيچ كوششى براى تحقير و خوار كردن شهر آتن فرو نمىگذارند و آتنيان نيز ، به نوبه‌ى خويش ، تنها در فكر دفاع از اتهامى كه به آنان نسبت داده شده مىباشند ، دريافت كه موقعيتش به رأى و تصميم مجمع سپرده خواهد شد .
( 6 ) وى همچنين دريافت كه مجمع طرف عدالت را نخواهد گرفت ، بلكه طرف لاسدمونيان را خواهد گرفت ، همچنان‌كه پيشتر در قضاوتى كه بر نزاع ميان آتنيان و اگيناييان كرده ، اين‌چنين كرده بود ؛ چه آنان وقتى صاحبان رأى بودند نتوانستند حسادت خويش را عليه آتنيان مخفى دارند و هرچند آتنيان بيش از تمامى ديگر يونانيان ترىرم فراهم آورده بودند ، هيچ امتيازى را براى آنان در نظر نگرفتند .
( 7 ) علاوه بر اين‌ها ، آن‌چه كه موجب گرديد ، تميستوكل نسبت به اين مجمع بدگمان گردد اين بود كه لاسدمونيان از پاسخى كه وى در آتن در مورد اين اتهام داده بود ، سوءاستفاده كردند .
( 8 ) زيرا تميستوكل در دفاع از خويش اعتراف كرده بود كه پوزانياس چندين نامه براى وى نوشت تا او را ترغيب سازد كه در اين خيانت با او هم‌داستان شود و اين اعتراف بزرگ‌ترين برهان بود كه اگر پوزانياس همواره جواب منفى از وى مىشنيد براى چنين مدتى طولانى پافشارى نمىكرد .
56 .
56 .
( 1 ) با دلايلى كه برشمرديم ، تميستوكل آرگوس را ترك گفت و با تضرّع به بارگاه آدمت « 1 » ، فرمانرواى مولوس‌ها « 2 » ، پناه برد . اين پادشاه ابتدا وى را با عطوفت و مهربانى پذيرفت و از او خواست تا شهامت خويش را حفظ كند و قول داد كه امنيت جانى وى را تأمين خواهد كرد .
( 2 ) اما لاسدمونيان برجسته‌ترين شارمندان اسپارت را به سوى آدمت روانه ساختند تا استرداد كسى را كه خائن به تمام يونان قلمداد مىكردند ، خواستار شوند .
( 1 ) . Admete ( 2 ) . ( Molosses ) ؛ ساكنان سرزمين اپير با مركزيت آمبراسى