ايران در دوره سلطنت قاجار ( فارسي ) — الصفحة ٤٢

لشكركشى آغا محمد خان به خراسان 1210 هجرى

حوادثى كه روى داد و ناكامىهايى كه نصيب امراى زنديه در جنگ‌ها گرديد ، آن خاندان رو به انقراض رفت و خاندان قاجار رو به قوت نهاد . اين زمان كه آغا محمد خان در تهران بر تخت سلطنت جلوس مىكرد ، جز شاهرخ شاه افشار و فرزندش مدعى ديگر در مقابل نداشت و به همين جهت بعد از جلوس مهمترين اقدام او برانداختن خاندان افشار بود .

لشكركشى آغا محمد خان به خراسان 1210 هجرى

لشكركشى آغا محمد خان به خراسان 1210 هجرى

قسمت عمده‌ى سپاه قاجار در اوايل بهار به امر آغا محمد شاه از راه معمولى تهران به مشهد حركت كرد و خود او از راه فيروزكوه و سارى عازم گرگان شد و تركمانان كوكلان را سخت تنبيه كرد و خانمان ايشان را آتش زد و از راه چمن كالپوش و جاجرم و اسفراين عازم سبزوار گرديد .

حكام محلى خراسان كه فقط اطاعت ظاهرى از نادر ميرزا فرزند شاهرخ داشتند ، از ترس مجازات‌هاى شديد شاه قاجار با اتباع خود ، يك‌يك به اردوى او ملحق شدند . نادر ميرزا نيز چون تاب مقاومت در خود نديد ، مشهد را رها كرده به افغانستان رفت و شاهرخ كور را همچنان در مشهد باقى گذاشت . وى براى آنكه اطاعت خود را نسبت به سردار قاجار ثابت كند با جمعى از خواص به استقبال او شتافت و شاه قاجار بدون زحمت وارد مشهد گرديد و بنا به قول مورخين در دروازه‌ى مشهد پياده و يكسره عازم زيارت مرقد مطهر حضرت رضا

( u )

شد . شاه بعد از ورود به مشهد درصدد جمع‌آورى خزاين نادر شاه برآمد . به هركس گمانى برد تحت شكنجه و آزار قرار داد و سرانجام شاهرخ پير را كه در آن موقع 63 سال داشت به منظور بروز دادن دفينه‌هاى نادرى شكنجه داد « 1 » و شاهرخ هرچه داشت عرضه نمود .

سپس امر داد شاهرخ را با عيال و اولادش روانه‌ى تهران نمودند و او در راه وفات يافت .

حكومت بلخ در دست عمال زمانشاه درانى ( 1207 - 1216 هجرى ) پادشاه كابل و سلطنت بخارا با مير معصوم خان معروف به بيگ خان بود و شاه قاجار خيال داشت با زمانشاه متحد شده بخارا را از تصرف بيگانگان خارج كند . لذا از مشهد محمد حسن خان قراگزلو را روانه‌ى كابل نمود تا فتوحات او را در خراسان به پادشاه كابل گوشزد و از او تقاضا كند كه بلخ را به عمال ايران واگذارد و در قلع ماده ازبكان و اتباع مير معصوم با وى مساعدت نمايد . زمانشاه


( 1 ) - . . . در پايان كار كه حلقه از خمير بر سرش ( شاهرخ ) گذاشته سرب گداخته در آن ريختند ، آن‌وقت بود كه ياقوت بزرگ غريبى بروز داد « تاريخ ايران - سرجان ملكم ) .