احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٨

سفر اول سفر رفتن قندهار است به قصد كومك آوردن به مملكت نيمروز

كرم الهى چنان است كه بقيهء عمر در مرضيات الهى صرف شده به خير و خوبى و خواهش پروردگار مصروف گرديده ، مرتكب امورى باشد كه تأسف و پشيمانى از آن نداشته باشد و الله الموفق و المعين .

سفر اول سفر رفتن قندهار است به قصد كومك آوردن به مملكت نيمروز

سفر اول سفر رفتن قندهار است به قصد كومك آوردن به مملكت نيمروز

به تاريخ شهور سنهء اربع و الف من الهجرة النبويه كه حصار فلك اقتدار قلعهء ترقون مسكن مألوف ملوك بود و جنگ متوالى بهادران توران‌زمين و تطاول ايشان به سرحد افراط رسيده بود ، به مصلحت برادر بزرگ و ملك معظم ، ارادهء رفتن قندهار و طلب مدد از خان عاليشأن شاه بيك خان جغتاى نمود و آن سفر آغاز اسفار بود . نمىدانم اخترشمار به كدام طالع اختيار آن سفر نموده بود . در جوزاميان به سفر بستم ، در سرطان به حركت آمدم ، در برج حمل متحمل زحمت مسافرت شدم . طالعم را با كدام نظر از نظرات مقارنه بود كه از آن‌روز ، خيال آرام در ضميرم نگذشت . نه خورشيد جهان سيرم كه همه‌روز مسافر مشرق و مغرب باشم و نه ماه فلك نوردم كه شب همه‌شب در تكاپوى باشم . نىنى سيمابم كه بر يك‌جا قرار ندارم ، يا زر خالصم كه در كف همت روزگار بىآرامم ، يا گوهر نظم كه در افواه افتاده‌ام . اى جان هوسناك و دل هرزه‌گرد ، آزرده مباش . صفت آب‌دارى كه اگر يك‌جا آرام گيرى از صفا و نزهت ميمانى . مسافرت سنت سنيه انبيا و اولياست .

روزبه‌روز و منزل‌به‌منزل تجربه حاصل مىشود و صحبت جمعى از مردم اهل ، ميسر مىگردد كه در مجاورت ميسر نيست . « سفر مربى مرد است و اوستاد هنر » .

بالجمله به تاريخ مذكور « 1 » عزيمت نموده و امير ويس مير مظفر كه از قديميان سلسلهء جليلهء ملوك است با چندى از پردلان زرهى رفيق بودند .

بعد از ملاحظهء بسيار و مخاطرهء بيشمار ، در آن راه كه مكرر به جنود اوزبكيه

( 1 ) - يعنى برج حمل سنهء هزار و چهار .