احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

نشستن بديع الزمان ميرزا [ ى ] صوفى « 1 » به حكومت سيستان

اشعار [ ش ] به اين اكتفا نمود :

از مهر و وفاى توام آن روز چه حاصل * كز جور و جفاى تو نماند اثر از من

اى چشم تو از صف مژه قلب شكن * وز ناوك غمزه‌ات بدل صد روزن

تا چشم بهم زدى پى كشتن من [ 73 ش ] * صد فتنه بهم رسيد يك چشم زدن

و مولانا قاسمى از مردم خواف است ، اما همواره در سيستان مىبود و به حكومت ميرزا بديع الزمان شعر ميگذرانيد و اين بيت از اوست :

گر به اندازهء حسن است جنون عاشق را * آرزومند تو رسواتر ازين مىبايست

اين ابيات از حاجى مولوى است :

شبى قرار نكردم به منزلى كه ز ناله * هزار خاطر آسوده بيقرار نكردم

كام دل از خدنگ تو ديدم ولى چه سود * جان زود رفت و ذوق طپيدن نيافتم

و مولانا عبد المؤمن صلحى نيز شاعر و خوشنويس بود و اين بيت از واردات طبع اوست :

به بيداد تو اى نامهربان از بسكه خوشحالم * نميخواهم كه يك دم فارغ از آزار من باشى

مير حاجى محمد ولايى كه در آخر وكيل و ركن الدولهء ملك شاه محمود شده بود و شرح حالش به محل خود بيان خواهد شد ، او نيز گاهى به خدمت ميرزا شعر ميگذرانيد . اين بيت از اوست :