احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

ذكر حكومت ملك سلطان محمود بن ملك يحيى بن ملك على بتقدير ازلى به سيستان

بعد از اين فتح نامدار به سه روز ملك الملوك با پانصد نفر از مردم اعتبارى و اقوام رفيع مقدار خويش متوجه دار السلطنهء هرات شد و هنوز آمدن نواب اشرف مشهور نشده بود هركس در راه با ملك ملاقات مينمود تعجب ميكرد از اين رفتن كه هنوز حاكم اوزبك در هرات است و مهم جنگ قزلباش و اوزبك نامشخص است شما بكجا ميرويد ؟ ملك ميگفت كه به‌محض اعتماد و اخلاص متوجه شده‌ام ، اعتماد بر كرم الهى دارم .

چون نواب ملك به حوالى زيارتگاه هرات رسيد نواب اشرف ، شاه جمجاه ، شاه اسمعيل ، فتح شاه بيك فرموده ، از آنجا يلغار نموده به پل سالار نزول فرمود و ملك از بيرون شهر نزديك به ساچشمان [ كذا ] بموكب همايون پيوست و چون با قشون خود پيدا مىشود ، شاه والاجاه ، استفسار ميفرمايند كه اينها چه جماعت‌اند ؟ شخصى پيش‌آمده به خدمت اشرف شتافته به عرض مىرساند كه ملك سلطان محمود سيستانى است به عزم سجدهء نواب اشرف مىآيد . شاه والاجاه ، اسب جهانيده ، پيش مىآيد و ملك از اسب بر زمين افتاده پاى مبارك شاه دين‌پناه را بوسه داده ، شاه والاجاه روى [ 63 ش ] ملك را بوسه داده ، چندان نوازش و احترام نمود كه امرا و اعيان رشك بردند . و ملك را به اسب خاصه سوار كرده ، همه‌جا ملك را همعنان خود به شهر آورد و شهر هرات به ملك داد . ملك التماس نمود كه گوشهء خرابهء سيستان ملك موروث آباء و اجداد اين بنده است و مرا همان بسنده است .

شاه فرمودند كه از هرات تا سيستان به تو ارزانى داشتم . در آن مجلس ديگر گستاخى نكرد ، اما غايبانه به مردم محرم استدعا نمود كه اكابر قزلباش و اهل حقوق اين دولت ابد مقرون بسيارند مرا همان گوشه كافى است . شاه را ازين استعفا « 1 » خوش آمد . همواره در مجلس همايون نزديك شاه جا داشت و اكابر و اعيان ايران را محسود بود . در ايام بودن ، پيوسته ملك را با خود داشت ، هرروزه به خلع فاخره و تاج مرصع و اقسام نوازش ملك را مفتخر و مباهى

( 1 ) - شايد : استغنا .