احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦

نشستن شاه شاهان به فرمان امير تيمور به حكومت

نشستن شاه شاهان به فرمان امير تيمور به حكومت

نشستن شاه شاهان به فرمان امير تيمور به حكومت

شاه شاهان فرزند شاه مسعود شحنه بود و او ملكى بود به حليه ملكى درآمده . طلاقت زبان و فصاحت بيان و جمال ظاهر و سيرت باطن او به مرتبهء كمال بود . شجاعت و سخاوت و هيبت و سياست داشت ، و پيوسته خوان « 1 » عام گسترده بود . چون نزد امير بزرگ احترام ما لا كلام داشت و پيوسته در اردوى معلى به سر مىكرد ، اعاظم عراق و خراسان كه از استيلاى امير تيمور در آن مجمع جمع بودند ، همگى از فوايد احسان و امداد [ 47 ] و امتنان آن كان احسان بهره‌مند بودند . و او اين معنى را فوز عظيم ميدانست كه اكابر زمان و اماجد دوران بواسطهء فقدان عافيت ، در كرياس آسمان آشيان تيمورى جمع آمده‌اند و ترا فرصت رعايت و اعانت ايشان هست ، دقيقه‌اى نامرعى نمىبايد گذاشت . هم قدرت و هم فرصت و هم توفيق نيكوئى يافته بود و بدانچه مقدور و ميسور بود ، در اين معنى داد مبالغه ميداد ، تا فتوحات عراق و آذربايجان دست داد و در يورش حلب همراه بود و قلعهء حلب را بنيروى تدبير صائب [ و ] شجاعت « 2 » بگرفت و مولانا عبد الرزاق سمرقندى در مطلع السعدين و مولانا شرف الدين على بافقى در ظفرنامه به تفصيل گرفتن قلعهء حلب را به سعى شاه شاهان مرقوم قلم عنبرين سلك فرموده‌اند « 3 » نه آنست كه راقم اين تاريخ به نسبت قرابت و حسبيت عظمت مىدهم .

ماحصل كلام آنكه بتاريخ سنهء ثمان و ثمانين و سبعمائه شاه شاهان از اردوى صاحبقران با طبل و علم و آل طمغا كه فرمان سلطنت او بود به سيستان آمد و شهر خراب را از جسد كشتگان پاك ساخته ، بناى جمعيت و آبادانى نهاد و مردم متفرق را جمع كرد و بندهاى باير را به بست و سيستان مزروع شد از اقارب و خويشان كه معين و مددكار باشند جز اولاد شاهزاده كسى نبود .

( 1 ) - در اصل : خان . ( 2 ) - در اصل : به نيروى تدبير صاحب شجاعت . ( 3 ) - در ظفرنامهء تيمورى شرف الدين على يزدى ذكرى از ميران شاه و جهان شاه هست ولى مؤلف از كسى بنام شاه شاهان نام نبرده است ( ظفرنامه صفحات 207 - 222 )