اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — الصفحة ٥١
روابط ايران با روسيه
روابط ايران با روسيه
روابط ايران با روسيه
تقدير چنين خواسته بود كه در آن روزگار كه شاه سلطان حسين ناتوان بر ايران فرمانروائى مىكرد ، حكومت روسيه در دست يكى از هوشيارترين و نيرومندترين و بلند پروازترين و كوشاترين مردان روزگار يعنى پطر اول تزار روسيه ملقب به كبير باشد . تا زمان پطر ، كسانى كه از جانب روسيه به سفارت به دربار ايران مىآمدند در برابر عظمت دربار ايران بسيار خاضع و فرو دست و نوعا محتاج به كمك و همراهى بودند . نه تنها سر و وضع آنان تناسبى با نمايندگى و سمت سفارت نداشت بلكه ادب سفارت و آداب رسالت را هم نمىدانستند . سهل است كه گاهى رفتار بسيار زشت و دور از ادبى داشتند كه از نادانى و نافهمى و سادگى بلاهت‌آميز آنان حكايت مىكرد . من جمله در زمان شاه عباس دوم حادثه‌اى اتفاق افتاد كه هم ايرانيها و هم اروپائيان از ديدن و شنيدن آن در تعجبى آميخته به اشمئزاز فرو رفتند .
داستان ازين قراربود كه شاه عباس ثانى جام خويش را به سلامتى تزار روس يك‌جا نوشيد . شاه عباس مرد شرابخواره نيرومندى بود كه در جام بزرگ مىنوشيد . بعضى ازين جامها بيشتر از يك بطرى تا يك بطرى و نيم شراب مىگرفت .
سفير روس هم خواسته بود در همان جامهاى بزرگ از آن شرابهاى مرد افكن بنوشد .
اما مرد ميدان شاه عباس ثانى نبود . به زودى حالش به هم خورد و حالت استفراغ به دو دست‌داد و چون نمىتوانست از مجلس خارج شود و چيزى هم در دسترس نمىيافت ، كلاه بلند پوست سمور خود را برداشت و در آن بالا آورد . ديگر افراد سفارت كه پهلوى وى نشسته بودند ، در مقابل شاه و درباريان ايرانى شرمنده شدند و آهسته به پهلوى وى زدند كه مواظب رفتار خويش باشد . ولى سفير كه از مستى چيزى نمىفهميد متوجه منظور آنان نشد بلكه تصور كرد كه به دو مىگويند كلاه