اشرف التواريخ ( فارسي ) — الصفحة ٥١٤
ن
مطموره : پنهان كرده شده ، كنايه از نهانخانه
مطنطن : به آواز آوردن طشت و جز آن ، بانك رود و بربط ، آوازه ، شوكت و جاه
معاقل : جمع معقل ، قلعه‌ها
معذ : آماده كردن ، مهيا شدن
معسكر : لشكرگاه ، اردوگاه
معجر : روسرى
مغاره : غار ، كهف
مغفر : زرهى كه زير كلاه‌خود بر سر مىگذاشته‌اند ، كلاه‌خود
مغلظه : مؤنث مغلظ ، درشت و ستبركننده
مغلول : كسى كه غل و زنجير به گردن و دستش بسته شده
مغن : يكى از مواد شيميايى كه در ساختن لعاب قهوه‌اى به كار مىرود .
مفترض الطاعه : واجب الاطاعه
مقارعت : واكوفتن حريفان يكديگر را ، قرعه انداختن
مقاليد : جمع مقلاد ، كليدها
مقامر : قمارباز
مقراض : قيچى ، مقراض بر كسى راندن :
نواختن ، قدر و منزلت بخشيدن
مقرّط : شعله آتش
مقشر : پوست‌كنده
مكاوحت : جنگ و ستيز
مكوّن : به وجود آورده ، خلق شده
ملاذ : پناهگاه ، ملجاء
ملامسه : لمس كردن يكديگر را
ملتئم : التيام يافته ، بهبود يافته
ملهوف : اندوهگين ، ستمديده ، مظلوم
ممتلى : آكنده ، پر
مموهه ، آنچه ظاهر با باطنش مخالف باشد .
ممهد : پنه كرده شده ، نيك گسترده ، آماده گرديده ، مهيا
مناص : گريز
منتهز : فرصت يابنده و غنيمت
منتقم : انتقام‌گيرنده ، كينه‌كش
منخرط : آراسته
منصوص : معين شده ، در نهايت تفحص ، تحقيق شده ، به ثبوت رسيده
منقطع : از جا كنده
منكوس ، نكس : عكس ، واژگون شده
منوى : نيت شده ، آهنگ كرده
منهاج : راه پيدا و گشاده
مورچل : نقبى كه سپاهيان مهاجم از خارج قلعه به سوى داخل آن حفر كنند و به درون روند .
مورود : وارد شده ، آمده
مويل : مصغر مال به معنى مال و خواسته اندك
مهاد : بستر
مهب : محل وزش باد
ميشوم : ناميمون ، به يمن
ن
ن
نبالت : صاحب نجابت بودن ، نيك و نجيب بودن ، گرامى شدن ، ذكاوت
نباير : جمع نبيره ، فرزندزادگان