اشرف التواريخ ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٨

وقايع سال همايون‌فال بارس ئيل مسرت تحويل در سال چهارم از تاريخ حكمرانى شهزادهء « 4 » ظفر مبانى

عجب نبود شوند از انس و جان محكوم حكم تو * تو را روز ازل داده است شاه انس و جان خلعت

( 128 الف )

به خود ز انسان كه از ابر بهارى سرو مىبالد * به خويش از شوق بالاى تو مىبالد چنان خلعت

كنند از چاكريّت ماند از آن فخر در عالم * برند از بندگيّت سرفرازان جهان خلعت

فلك از بندگيّت پوشد ار خلعت عجب نبود * دهند ار مكرمت دايم غلامان را شهان خلعت

هماى همتت تا سايه‌گستر گشت در مشهد * به مشهد داده حق‌گويى ز لطفت بيكران خلعت

اگر از عدل ايّام تو بودى روزگار آگه * نكردى از عدالت در بر نوشيروان خلعت

ز حيرت در زمان افتد قلم از كف عطارد را * ز مدحت چون دهد حيران به كلك درفشان خلعت « 1 »

تو چون شايسته‌اى مدحى كنم مدحت نه بهر آن * كه در شعر از تو خواهم جايزه چون ديگران خلعت

ولى خواهم برون آرى مرا از تنگناى غم * ز انعامم بپوشانى ز دست زرفشان خلعت

بود تا خلعت ابر بهارى در تن گلشن * بود تا شاد جان بلبل شيدا از آن خلعت

بود جان محبّان حرم از بالاى چون سروت * بود بر قد چون سرو تو زيبا جاودان خلعت

( 1 ) . ملك : « خلعت » ندارد .