اشرف التواريخ ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٤

سرزدن هواى صيد و شكار از خاطر شهزادهء نامدار و تحريك مواكب ظفرنشان به طرف چشمه گلشن « 1 »

نيست درين جمع يلان هيچ‌كس * گر بود اين تازه‌جوان است و بس

مانده بيرون ز نيستان گراز * گشت همان تازه‌جوان اسب‌تاز

نيزه فكند و سپر انداخت رفت * ننگ همه جاى بپرداخت رفت

رفت و چنان رفت كه گردش نماند * غيرت و پرواى نبردش نماند

بود به ويرانه حصارى شده « 1 » * از سر مردانگى عارى شده

اسب رها كرد و به جايى خزيد * ديده بسى جُست و نشانش نديد

كرد چو « 2 » شهزاده به يك چوبه تير * خوك روان جانب بئس المصير

كس به طلبكارى آن مرد جنگ * كرد روان جانب آن جاى تنگ

گفت كه شد كشتهء گراز از سهام * واهمه يك‌سو نه و بيرون خرام

داد جوابش كه نيايم برون * تا كه نبينم سرِ دَد غرق خون

چند فريبم دهى اى شهريار * بنده كجا « 3 » و روش كارزار

من به مثل رستم و بيژن نيم * گيو و فرامرز و تهمتن نيم

تا به دد و دام كمين آورم * خاتم مردى به نگين آورم

من يكى از خيل و شاق توام * حامل آلات « 4 » و يراق توام

راضى اگر نيستى اى تاجدار * رو تو به ويرانه « 5 » مرا واگذار

شاه چو اين عذر موجه شنيد * خنده‌زنان غنچه صفت بشكفيد

كلهء او « 6 » را به سوى آن جوان * كرد روان تا كه بيايد روان

بُرد فرستاده و آورد پيش * تازه‌جوان منفعل از فعل خويش

شاه به دلدارى آن يكّه مرد * مُهر سرتنگ شكر باز كرد

گفت حيات از تو غنيمت بود ( 118 ب ) * گه ظفر و گاه هزيمت بود

ليك نصيحت به تو اى نيك دم * باش به هرمرحله ثابت‌قدم

( 1 ) . بود به ويرانه حصارى بلند * كش نرسيدى به سرش صد كمند رفت و در آن قصر حصارى شده * . . . ( 2 ) . مج : چه . ( 3 ) . مج : كجاه . ( 4 ) . مج : « و » ندارد . ( 5 ) . مج : وايرانه . ( 6 ) . مج : دد .