جامع التواريخ ( تاريخ افرنج و پايان قياصره ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

باب دوم « * » از قسم اوّل از تاريخ افرنج در بيان فطرت آدم « 1 » و حوّا « 2 » و فرزندان ايشان

درخت انجير مىپوشانيدند . حق تعالى ايشان را از بهشت براند ، و گروهى زبانيهء دوزخ را با شمشيرها از آتش افروخته بر در بهشت بنشاند تا دخول آدم ع « 1 » و حوّا « 2 » را مانع شوند .

از آن وقت باز دگر [ در ] بهشت باز نشد تا آنگاه كه عيسى « 3 » عليه السّلام از دار فنا به دار بقا شد . حق تعالى فرمود كه وقتى آدم را بيامرزم كه از كسب دست خود خورد . آدم بعد از خروج از بهشت چون سى سال از عمر او گذشته بود ، با حوّا مباشرت كرد . از او پسرى قابيل « 4 » نام و دخترى اقليما « 5 » نام توأم در وجود آمدند .

و بعد از آن به سى سال ديگر [ بار ] مباشرت كرد ، پسرى هابيل « 6 » نام و دخترى لبودا « 7 » نام به يك شكم در وجود آمدند . پس از هفتاد سال ديگر ، دخترى كه توأم اين برادر بود به آن برادر داد . قابيل طالب توأم خود شد ؛ و به جهت آنكه به قربان تقرّب مىجست از ثمار زمين ، به سبب آنكه فلّاح بود ، قربان او قبول نيامد . خشم گرفت و برادر خود هابيل را بكشت ؛ و اساس قتل و ظلم و عدوان او نهاد ؛ و شهرى ساخت به نام پسر خود اخنوخ « 8 » نام .

و آدم به سبب قتل هابيل صد سال مىگريست . بعد از آن با حوّا صحبت كرد . پسرى در وجود آمد او را ، شيث « 9 » نام نهاد ؛ و آن روز از عمر آدم گذشته بود به قول نصارى دويست و سى سال ؛ و به راى يهود صد و سى سال ؛ و به قول هر دو طايفه آدم عليه السّلام نهصد و سى سال بزيست ، آنگاه از دار البوار به دار القرار رحلت كرد و با مقام اصلى خود به بهشت رفت و فرزندان را در دست حوادث عالم كون و فساد بگذاشت ؛ و نسب فرزندان او تا به نوح « 10 » عليه السّلام بدين ترتيب است :

( 1 ) . Adam ( 2 ) . Hawa ( 3 ) . Isa ( gesus ) ( 4 ) . Kabil ( Abel ) ( 5 ) . Iklima ( 6 ) . Habil ( 7 ) . Labuda ( Lebuda ) ( 8 ) . Uhnuh ( 9 ) . Sit ( 10 ) . Nuh