جامع التواريخ ( تاريخ افرنج و پايان قياصره ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٥
ويژگيهاى نسخهء « سل » :
ويژگيهاى نسخهء « تا » :
ويژگيهاى نسخهء « تا » :
- . « پ » را همچون « ب » مىنويسد :
برسيد
102 a
؛ بسر
102 b
؛ ( و چند جاى ديگر به اعراب تمام ) ؛ باره
103 b
؛
105 a
؛ بدر
103 b
؛ بادشاهى
104 b
؛ بيش
106 a
؛
- . « چ » را همواره به يك نقطه همچون « ج » مىآورد :
جهل باره
103 b
؛ جند سال
104 b
؛ جنانك - كه گوياى نانوشتن « ه » نيز هست . - جون
105 b
؛ جنان
105 b
؛ جهارده سال
106 a
.
- . نگاشتن دال و ذال معجمه را رعايت مىكند ، و گاه نامرعى مىگذارد :
بذر
103 b
؛ كردانيذ
107 a
؛ بود
104 b
،
107 a
؛ و . . . بوذ
108 a
.
- . ك و گ را يكسان مىنويسد به گونهء كاف :
يكديكر
105 a
؛ فرسنك
105 b
؛ كذشته بود
106 a
؛ آنكاه
107 b
.
نسخهء سليمانيه ، داماد ابراهيم پاشا ، نگاشتهء 885 ه است به خط نستعليق درويش محمّد طاقانى . از اين نسخه به نشانهء « سل » ياد مىكنيم :
ويژگيهاى نسخهء « سل » :
ويژگيهاى نسخهء « سل » :
- . « پ » را به يك نقطه مىنويسد ، و گاه به سه نقطه ، و گاه نيز بىنقطه :
بسر
676 b
؛ پابى كرد
676 b
؛ پدر ، پرسيد
671 b
؛ پادشاه
677 a
؛ اسپ ( به سه نقطه در اين بخش هم ديده شده است )
674 a
.
- . « چ » را با يك نقطه و همچون « ج » مىنويسد ، و گاه به سه نقطه :
جهارم
670 a
، در همين برگ نگارش « چهارم » به سه نقطه نيز ديده مىشود ؛ جنان
670 a
؛ جون
670 a
؛ جشمها
677 a
؛ چنكيزخان
671 a
.
- . « د » و « ذ » را يكسان مىنگارد :
بود
671 b
؛ نهاد
671 b
؛ خود
677 a
؛ هفتاد
671 b
.