تذكره همايون و اكبر ( فارسى ) — الصفحة ٩٠
[ آمدن مير سيد على و ملا عبد الصمد شيرين قلم و ديگر صاحبان كمال بدربار همايون پادشاه ]
كه از نماز فارغ شدند از ان روبرو « 1 » ميخواستند كه بگذرند - جمعى آمده بعرض رسانيدند كه در ان طرف آب جمجمه « 2 » است و سوار نمىتواند گذشت - مناسب انست كه بالاتر آسيائيست و سنگ‌لاخ - بفراغت لشكر مىتواند گذشت - و حضرت متوجه به همان راه كه خوب بود شدند - قريب نيم كروه رفته از آب گذشتند - و نزديك به آن آسيا رسيده بودند كه شيخم خواجه خضرى كه در ان اوقات كلانتر خواجه خضريان بود - همراه قرجه خان باغى شده بود - هراولان در جنگ گرفته بودند بملازمت حضرت آوردند - و حضرت فرمودند كه بزنيد - بمرتبهء شمشير و چوب و قنداغ تفنگ پيادها كه در جلو بودند بر سر او ريختند كه همه را گمان شد كه آثار ازو نمانده باشد - چون افتاده بود يسل پادشاهى زير كرده گذشت - به قدر رمقى داشته - آسيابان او را بخانهء خود برده محافظت نمودند - بعد از ان چند سال ديگر كلانترى خواجه خضريان كرد - بعد از چند وقت باجل خود مرد -
اگر تيغ عالم بجنبد ز جاى * نبرّد رگى تا نخواهد خداى
چون چند قدم حضرت بدولت رفته بودند اسمعيل بيگ دولدى ولد ابراهيم احمد جانى او نيز از امراى كلان حضرت بود كه همراه قرجه خان
( 1 ) در اكبرنامه جلد اول صفحه 277 « بر كنار آب رسيد خواستند كه روبروى مخالف از آب عبور فرمايند » * ( 2 ) ارسكن در ترجمهء خود صفحه 17 بمعنى « خندق » نوشته *