خاطرات ديوان بيگى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٨

- 67 - [ چند بيت شعر ]

تلگرافى زده شهزاده كه اى شاه فقيرم * ركنى زار و حقيرم

ز آب ركنى نشده سير دل از جان شده سيرم * ترسم از غصه بميرم

چمن پرگل و برگم شده پيرامن زرگم * من درو چون نتمرگم

اشك مانند تگرگم نگر اى ابر مطيرم * بر رخ همچو زريرم

وه ز پلتيك كشكجيم و تلحيف معينم * كه نه آن ماند و نه اينم

آه از مير تقى خان كل لنگ وزيرم * كه سرافكنده به زيرم

اندرونها همه را گرچه ز طهران طلبيدم * از يكى كام نديدم

آه از خانم شهزادهء چون بدر منيرم * زن بىمثل و نظيرم

گر دهى فحش و برى نام و زنى يالم و دمبم * هرگز از جاى نجنبم

جاى ده گر همه در جنب عمارات مشيرم * پهلوى خان مجيرم

شاه گفت اى همه از گفتهء من كرده تخلف * بر تو باد اى اخ من تُف

آنچه كردى و كنى هست هويدا به ضميرم * آئينهء عكس پذيرم

تو پى دادن داد آمده‌اى ، اى تنه گنده * يا پى گادن ج . . .

هله وقت است كه داد همه را از تو بگيرم * ملك عرش سريرم

پاچه بالا زد ازين واقعه نواب كلفتا * كرد رو با وى گفتا

گفته اى گر بروم ترسم از اين غصه بميرم * كه به . . . « 1 »

در شب يكشنبه 25 شهر جمادى الاخرى 1331 در حال بيم و اميد محض مشغوليات تحرير شد .

- 67 - [ چند بيت شعر ]

- 67 - [ چند بيت شعر ]

هو

چشم از براى ديدن آثار قدرت است * گوش از پى شنيدن اخبار حكمت است

هر كه دست من از آن زلف تو كوتاه نمود * همچو زلف تو پريشان شود ان شاء اللّه

( 1 ) . نقطه‌چين در اصل است .