خاطرات ديوان بيگى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢

- 50 - [ نقل گفته‌هاى گيوم و ناپلئون ]

رفتى و بهشتى * ديدى كه چطور شد

قسمت همه شب نان تهى شد فقرا را * تا مرفق او غرق خورش توى پلو شد

آن خواجهء دارا * ديدى كه چطور شد

بهر تك و تل گرد جهان بس كه دويدى * خود خانه و ته خانه به يكباره چپو شد

بس كفش دريدى * ديدى كه چطور شد

در گوش تو اينها همه تل توته متل بو * عمرت همه در لهو لعب زيپل زيپو شد

هىهى گل خوشبو * ديدى كه چطور شد

بس خاك شده آدم و آدم شده از خاك * بس نو كه شده كهنه و بس كهنه كه نو شد

اين گردش افلاك * ديدى كه چطور شد

دنيا نبود منزل و مأواى غنودن * برخيز ازين دار فنا وقت درو شد

نى قابل بودن * ديدى كه چطور شد

اى « شمس » بهل پوست مزن دست به آن مغز * گفت من و گوش كر و هوش تو ولو شد

پنديست بسى مغز * ديدى كه چطور شد

هو

اى آنكه سپهر را پر از ابر كنى * ايجاد يهود و كافر و گبر كنى

كردند خراب خانه‌ات را از ظلم * اى خانه خراب تا به كى صبر كنى

شب 27 شوال 1328

گليوم امپراطور آلمان گفته :

بايد با خوارى مماشات كرد و آميزش نمود و به فروتنى خو گرفت .

ناپلئون اول گفته :

هرچه سرنوشت قضاست تغيير و تبديل نتوان داد و شمارهء ايام زندگانى ما معين است .