خاطرات ديوان بيگى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٨

- 21 - [ چند بيت شعر ]

عزم كربلا حركت فرمودند و در قم توقف كردند ، در روز شنبه غرهء شهر ذيقعدهء 1322 به طهران مراجعت فرمودند .

« با عمر توان داد قرار همه كارى »

هو

ز اشك شام و سحر ديده چند تر ماند * دعا كنيم كه نى شام و نه سحر ماند

ز غارت چمنت بر بهار منتهاست * كه گل به دست تو از شاخ تازه‌تر ماند

كنيد داخل اجزاى نوشداروى ما * از آن گياه كه برگش به نيشتر ماند

شب 9 ربيع المولود مسعود ، 1322

گر به هر گوشه گذارند پى صيد تو بندى * همه در بند بيفتند و نيفتى به كمندى

به چه دست از تو بنالم ، به چه پا از تو گريزم * تو كه دست همه بر بستى و از پاى فكندى

نظر باز به غير است دريغا ز كمانى * منظر دوست بلند است دريغا ز كمندى

تو گشاده رخ و چشم همه سوى تو خدا را * گو بيارند بر آن آتش روى تو سپندى

تلخكامان همه در آرزوى چاشنى تو * چند اى ميوهء شيرين تو برين شاخ بلندى

به كدامين طرف اى سيل روانى تو كه ديگر * خانه‌اى نيست كه بنياد وى از بيخ نكندى

در روز جمعه ششم شهر ربيع الاول 1320 در خانهء آقاى سيد ابو تراب تحرير شد .

هر آن ملك كه نماز مرا برد به فلك * بگريد و سر و دست شكسته باز آيد

لله در من قال

نكند دانا مستى ، نخورد عاقل مى * ننهد مرد خردمند سوى مستى پى

چه خورى چيزى كز خوردن آن چيز ترا * نى چون سرو نمايد به نظر سرو چو نى

گر كنى بخشش گويند كه مىكرد نه او * ور كنى عربده گويند كه او كرد نه مى