تحرير تاريخ وصاف ( فارسى ) — الصفحة ٣٦١

لغت‌نامه

قزوينى ج 3 ص 478 )

اياقچى : آبدار و شرابدار .

ايل : مطيع و فرمانبردار خان در مقابل ياغى .

ايلچى : مأمورى كه براى انجام دادن امور ديوانى سفر مىكرده . ( مالك و زارع ص 755 ) فرستادگان خانان مغول . سفير .

ايلخان : عنوان هلاكو و پادشاهانى كه از خاندان او بر ايران حكومت كرده‌اند .

ايناقان : خواص و نزديكان و نديمان .

اينجو : املاك شخصى سلطان يا ديگر اعضاى خاندان خان و همچنين خوانين تابع و خدمتگزاران ايشان كه در اراضى مزبور زندگى مىكرده‌اند . ( كشاورزى . . . ج 2 ص 13 )

اينى : به كسر نون ، برادر كوچك .

باج : حقوق مأخوذ بر راهها . ( كشاورزى ج 2 ص 277 )

بازيار : كارگر كشاورز . برزيگر و زراعت كننده را گويند و ميرشكار و صياد را نيز گفته‌اند . ( برها قاطع )

باسقاق : شحنه و حاكم ( تاريخ مغول اقبال ص 92 ) « به سكون سين » مأمور محلى ماليات در دورهء ايلخانان مغول . ( مالك و زارع ص 755 )

باقى : قسمتى ماليات كه تأديه نشده باشد .

بالش : عبارت بوده است از پانصد مثقال زر يا نقره و بالش مطلق ظاهرا منصرف به بالش نقره است . ( جهانگشاى قزوينى ج 1 حاشيهء ص 177 )

باورچى : آشپز و طباخ و خوانسالار .

بخشى : عالم مذهب بودايى . . . . . مغول از اين بخشيان جمعى را به خدمت خود گرفتند .

( ر ك : تاريخ مغول اقبال ص 87 )

برطيلات : نوعى ماليات

بقايا : ماليات پس‌افتاده .

بلوك : جمع : بلوكات . ديه يا دهستان .

بهادر : به معنى مبارز و دلاور . بهادران در جنگ پيشقراول مىشدند . ( تاريخ مغول اقبال ص 89 )

بهره : سهمى از محصول كه به سود ديوان مأخوذ مىگرديد .

بيتكچى : كاتب و نويسنده و دبير را گويند . ( جهانگشاى قزوينى ج 1 حاشيهء ص 167 )