تاريخ رويان ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٦

تعليقات و تصحيحات استاد عبد الحميد بديع الزمانى كه به خواهش مصحح نوشته‌اند

169 / 14 : رضيه : پسنديده .

169 / 19 : محاويج جمع محواج يعنى سخت نيازمند و فقير .

170 / 19 : سبع عشر : صحيح آن سبع عشرة است .

175 / 10 : با او به زيان آمد : يعنى اين موضوع كه دولت از سوى قضا و قدر به سود تاج الدوله بود به زيان عز الدوله شد .

176 / 7 : اجل مسماء : بهتر است اجل مسماى خود نوشته شود .

176 / 13 : به استمداد . . . ظاهرا به استبداد بهتر است يعنى استقلال .

177 / 6 : زيدت قدره غلط است و بايد يا زيد قدره يا زيدت قدرته باشد .

179 / 3 : وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ . . . پاره‌اى از آيه است .

179 / 6 : لو لا السلطان . . . عبارتى است يعنى اگر پادشاهى نمىبود مردم يكديگر را مىخوردند .

179 / 19 : قرايا به غلط جاى قرى ( جمع قريه ) آمده است . اين كلمه جمع قريه با تشديد ياء بر وزن قضيه است كه گاهى به معنى شهر مورچگان است .

180 / 15 : تلف نفس . . . اتلاف نفس بهتر است و سلب اموال با ميم درست است نه با حاء .

181 / 3 : قل اصطبارى . . . يعنى شكيب من اندك شد و من گشايشى نمىبينم پروردگارا ما را راه راستى از كار آماده فرما .

184 / 13 : فاره به كسر هاء بر وزن فاعل به معنى تيزتك و تند رفتار و چابك است .

184 / 15 : يَوْمَ تَرَوْنَها . . . برخى از آيه است . يعنى : آن روز كه زلزلهء رستاخيز را مىبينيد ، هرزن شيردهى از شيردادهء خود غافل مىماند و هرزن باردار و آبستنى بار خود را بر زمين مىنهد و مردمان مست همىبينى .

185 / 3 : شرفها . . . بهتر است شرفه‌ها نوشته شود يعنى كنگره‌ها .

188 / 4 : خطرى نبود يعنى اهميتى نبود .

190 / 2 : يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ، آيه است يعنى روزى كه لرزنده ( زمين ) مىلرزد .

190 / 3 : تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ پاره‌اى از آيه است . يعنى روزى كه در آن چشمها خيره و به بالا نگرنده مىشود .

190 / 11 : كرى نمىكند يعنى كرايه و مزد و اجرت نمىكند . يعنى سود ندارد .