تاريخ رويان ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥
تعليقات و تصحيحات استاد عبد الحميد بديع الزمانى كه به خواهش مصحح نوشته‌اند
93 / 5 : بفيك التراب صحيح است يعنى خاك در دهان تو باد .
94 / 15 : سيد على : كلمهء سيد را خود مؤلف بدون در نظر گرفتن حقائق تاريخى نه در اين مورد بلكه در موارد متعدد ديگر اختراع كرده است . استعمال اين كلمه شايد از نيمهء دوم قرن هفتم شايع شده باشد .
95 / 1 : قعقعة ، جمجمة ، فيله درست است .
101 / 16 : وفتيان . . . اين دو بيت از ابو تمام است و شكل صحيح بيت دوم آن چنين است :
و ركب كأطراف الا سنة عرسوا * على مثلها و الليل تسطو غياهبه
102 / 5 : خير الغنيمه انها با كسر همزه ، نؤوب با نون غلط و با تاء صحيح است .
103 / 5 : بخشكرود اين كلمه وزن شعر را بر هم مىزند . شايد صحيح آن بخشروذ باشد .
103 / 13 : نكبة به فتح نون صحيح است نه با كسر آن .
106 / 8 : و قتلوا . . . قتلوا به ضم قاف و كسر تاء صحيح است .
106 / 10 : فاجتاحها صحيح است و بس .
121 / 7 : مولى ملوك العجم . . . غيظ تبع و حمير .
121 / 14 : بن اردشير بن بابل : قطعا بابك صحيح است با كاف نه با لام و همچنين ساسان بن بابك .
123 / 3 : على حده : به كسر حاء و فتح دال صحيح است نه با تشديد دال .
128 / 2 : مخذول اكبر كه سجع است با گوهر و اعور ، نه اكبير كه غلط است .
129 / 8 : دانى المحل يعنى پست موضع كه به معنى فرومايه و بىنام‌ونسب است .
147 / 6 : و نوكران . . . شايد سر بريدند باشد .
153 / 19 : ملوان يعنى شب و روز .
156 / 5 : الملك العادل وزن شعر را بر هم مىزند . شايد : ملك العالم باشد .
163 / 1 : شبهنگام . . . شايد نزول كردن ملك مازندران عنوان بوده و با عبارت شبهنگام استندار به دو پيوسته بود ، پس و پيش و جا به جا شده است .
169 / 2 : ذكور و اناث ، دارج يعنى رفته و مرده .
169 / 11 : در سنهء اثنى عشر : مگر بر رسم منشيان عادى و اندك‌مايه باشد و گرنه صحيح آن را اثنى عشرة است .