تاريخ آل سلجوق در آناطولى ( فارسي ) — الصفحة ٦١

سلطنت سلطان ابو المظفر بركيارق بن ملكشاه

ميخواست كه او را بردارند پس فخر الملك را بر آن داشتند كه طلب وزارت كند هم خاطر خاتون نيز بر آن بوذ . وزارت بفخر الملك رسيذ . مؤيد الملك معزول شد .

روزكى معطّل بوذ برخاست عزم گنجه كرد . محمّد بن ملكشاه آنجا بوذ بر آن داشت كه طلب سلطنت كند . او را برگرفت بكوهستان در آمذ با آخربك و ابنجارى ( ؟ ) و اينانج يبغو « 1 » بيعت كردند و آوازه برآوردند كه خاتون و مجد الملك « 2 » ميل بمردمان الموت دآرند به ملحدان متابعت كردند . مردم ازين سبب منفعل شدند . لشكر عظيم گرد شد و كار سلطان مضطرب شذ و لشكر عاصى شذ و روى بسلطان محمّد نهادند . سلطان تنها ماند . در زنجان به دوازده كس ماند . بخوزستان آمد . از آنجا ببغداد آمذ لشكر ، خزينهء او را غارت كردند . مجد الملك را كشتند . سلطنت بسلطان محمّد گرديذ . آخربك با لشكر بيكران بذو پيوست . بجانب رى رفتند . ازينجانب بركيارق ببغداد رسيد . سيف الدوله صدقة بن مزيد با لشكر انبوه با او پيوست اندر ماه جمادى الاخرى مصاف كردند . سلطان محمّد شكسته شد . مويد الملك گرفتار آوردند . سلطان كينه در دل گرفته بدست خوذ گردن مويد الملك را بزد . بعد از سنه اربع و تسعين [ و اربعمايه ] « 3 » سلطان سنجر بن ملكشاه از خراسان حركت كرد برى آمذ . بسلطان [ گ 9 ب ] محمّد پيوست . سلطان بركيارق شنيد . عزم بغداد كرد . آنجا بيمار شد . خبر داذند كه سلطان محمّد ببغداد مىآيد بركيارق بدان بيمارى عزم مداين كرد از آنجا بواسط . بيست و ششم ذى الحجه سنجر [ و ] سلطان محمّد ببغداد

وزارت در عهد سلاجقه . راوندى ، راحة الصدور و آية السرور صص 146 - 145 شبانكاره‌اى ، مجمع الانساب ، صص 107 - 106 ، بندارى ، تاريخ سلسله سلجوقى ، ص 99 . ( 1 ) . در سال 458 ه . ق هنگامى كه آلب ارسلان ، ملكشاه را به وليعهدى برگزيد اقطاعاتى به اعضاى مختلف خاندان خود بخشيد اينانج يبغو مازندران را گرفت . اينانج يبغو آخربك هموست كه به همراه پسران امير اسفهسالار برسق مجمد الملك قمى را كشت . ( 492 ه . ق ) راوندى ، راحة الصدور و آية السرور . صص 146 - 145 . ( 2 ) . اصل : مجد الدوله . ( 3 ) . 494 .