بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤

[ 2 ] گفتار در مناظرهء اين كمينه به خواجه يوسف ملامتى كه وزير خان اعظم كوچكونجى خان بود

محض نورى زان نمايد نامت از خط سفيد * مىكند لطف ثنايت « 1 » آشكار انگشترين

گفت شعرى از پى انگشترينت واصفى * زيبد آن را گر كند زيب عذار انگشترين « 2 »

و له ايضا

بس‌كه دارد رشك از لعل نگار انگشترين * چهرهء خود ساخت پرخون و فگار انگشترين

مهر خاموشى نهاده بر دهان و خويش را * ساخته از محرمان نامدار انگشترين

سنگ بسته بر شكم چون خاتم پيغمبران * در طريق پيروى ، نى ز افتقار انگشترين

هست چون باغ شكوفه كاغذ و از هرطرف * كرده ظاهر آشيان‌هاى هزار انگشترين

خطهء چين است پندارى نشانها كاندرو * نافه‌هاى مشك كرده بر قطار انگشترين

جز دهان دلبر نازك خط او كس نديد * اين‌كه يابد زيب از خط غبار انگشترين

صورتش چون روميان باشد ولى دارد كلام * واژگونه همچو اهل زنگبار انگشترين

همچو لعل آتشين رخساره‌اش سرخ از چه شد * پيش لعل او نشد « 3 » گر شرمسار انگشترين

( 1 ) - C و B 2 : تناسب ؛ B : تو پاست ( ؟ ) ( 2 ) - A : زينت آن را كند زيب عذار انگشترين . بقيهء ده بيت بعد در نسخهء A نيست . ( 3 ) - B 2 : نشين .