بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧١

[ 12 ] گفتار در ذكر بعضى از فضايل و كمالات سلطان سعيد شهيد الغ بيك ميرزا نور اللّه مرقده و برخى از شمايم اخلاق اميركبير امير عليشير روح اللّه روحه [ و زاد فى غرف الفراديس فتوحه ]

هرگز او را و آن درخت را كه مىگويد نديده‌ام ، و نمىدانم كه در كجاست .

پادشاه مدعى را گفت : برو [ و از آن ] درخت « 1 » چند برگى بيار . و آن شخص كه منكر بود پيش خود نگاه داشت و با وى به حكايت مشغول شد . در اثناى گرمى حكايت ، پرسيد كه : آيا آن شخص به پيش آن درخت رسيده باشد ؟

آن منكر غافل بود ، گفت : ظاهرا هنوز نرسيده باشد . پادشاه به خنده درآمده ، گفت : تو نگفته بودى كه من آن درخت را نديده‌ام و نمىدانم ؛ پس چگونه دانستى كه [ آن شخص ] نرسيده باشد ؟ برخيز و مهمل مگوى و طريق كذب مپوى . در راه انصاف درآى و امانت را « 2 » به وى تسليم نماى « 3 » .

( 1 ) - A ، C : درخت را ( 2 ) - P ، B : امانت وى را ( 3 ) - P : به وى سپار