بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٤

[ بيت ]

باد او آنچنان كزوست مسيح * گشته مستنشق از پى تفريح

نسمات شمال او مرغوب * چون دم روح‌پرور محبوب « 1 »

از هبوب صباش جان سقيم * يافت در دم شفا و گشت سليم

آتش او چو مهوشان سركش * ليك چون لعل دلكش مهوش

بسكه خواهد كه فتنه « 2 » انگيزد * شعلهء او نشيند و خيزد

شعله‌هايش كه برفرازد سر * هريكى هست همچو شوشهء زر

خويش را دود از آتشش چو كشيد * گشته در لاله‌زار سرو پديد

هرطرف در نواحيش باغى است * كه از او بر دل ارم داغى است « 3 »

وصف باغات او كنم بنياد * كه بهشت و ارم رود از ياد « 4 »

هرطرف قد كشيده اسفيدار « * » * همچو بالاى نازپرور يار

آن قد و قامت ار بتان بينند * پيش ايشان ز شرم ننشينند « * * » « 4 »

چون صنوبر قدان سيمين‌بر * سركشيده « 5 » است هرطرف عرعر

سايهء برگهاى بيد در آب * ماهيانند بند در قلاب

سايه و نور درهم آويزان * مشك و كافور بر زمين ريزان

سرخ گلهاش بر فراز چمن * هست چون نار وادى ايمن

بلكه گلبن به طرف انهارش * شجر الاخضر است و گل نارش

غنچه كز گلبن آمده بيرون « * * * » * خم سبزى است پر مى گلگون

يا دل عندليب محزون « 6 » است * زنگ بسته درون پر از خون است

وه غلط كرده‌ام گل اين باغ * بر دل عندليب بنهد داغ

( 1 ) - B 2 از اينجا چهار بيت بعد را ندارد ( 2 ) - T : خواهد گرفت ؛ B ، B 2 : كرفته ( 3 ) - P : اين بيت را ندارد ( 4 ) - B 2 اين ابيات را ندارد ( 5 ) - P : صف كشيده است ( 6 ) - B : پرخون ( * ) س 10 : هرطرف قد كشيده سفيدار ( * * ) س 11 : ز شرم نشينند ( * * * ) س 17 : آمده برون