بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤١

[ 8 ] گفتار در ذكر مراجعت عاليحضرت ، خان الاعظم ، مالك رقاب الامم ، ناصر كلمة اللّه العليا ، المترقى على درجات العلى « 1 » ، المختص بعنايات الملك المنان ، حضرت عبيد اللّه محمد بهادر خان از ييلاق قرشى « 2 »

هردم كند انكار و پريشان گويد * رندان جهان را ز سر « * » كبر و غرور « 1 »

[ حمزه ]

چون به هربىسر و پائى « 2 » سر و پا مىبخشد * جامه‌اى عاقبت « 3 » آن ماه به ما مىبخشد

[ امامى ]

كرد ياد روى شيرين كوه‌كن در بيستون * آه از دل بركشيد و شد دل او غرق خون

[ شاه ادهم ]

روى او را كه شدم واله و حيران « 4 » به يقين * اى كه گوئى بدمن پيشتر آورو به بين « 5 » « * * »

[ ايوب ]

به مى خرقه‌اى زاهد نامدار * گر آلودگى يافت دل پاك دار

[ زكى ]

خيز اى دل رو به جستجوى دوست * ديده روشن كن به خاك كوى دوست

[ زينتى ]

سوزند پريوشان گلچهر « * * * » مرا * زان جمله نمايد مه من مهر « 6 » مرا

[ ولى ]

جهان يك جو به چشم زاهد آيد * به چشم من ولى جو زايد آيد

[ عبيد ]

خواست تا دل ره برد سويش به كويش رو « 7 » نهاد * عقل شد بىپا و بر « 8 » گرديد و حيرت دست داد

[ زيد ]

دل مجروح دور از آن مى ناب * هست چون ماهى جدا از آب

[ شاهى ]

( 1 ) - در C ، , B و B 2 مصراع‌هاى دوم اين رباعى جابجا شده است . ( 2 ) - C ، B : با سر و پاى ( 3 ) - T : عافية ( 4 ) - P : و B 2 : شيدا ، B 2 در حاشيه اصلاح كرده است : حيران ( 5 ) - اين معما در T نيست و در P با معماى قبلى جايش عوض شده است . ( 6 ) - T : چهره ( 7 ) - C و B 2 : رخ ( 8 ) - T : سر ( * ) س 2 : جهان را از سر ( * * ) س 8 : كذا . وزن خراب است ( * * * ) س 13 : گلچهره