بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٦

[ 8 ] گفتار در ذكر مراجعت عاليحضرت ، خان الاعظم ، مالك رقاب الامم ، ناصر كلمة اللّه العليا ، المترقى على درجات العلى « 1 » ، المختص بعنايات الملك المنان ، حضرت عبيد اللّه محمد بهادر خان از ييلاق قرشى « 2 »

اى از فروغ روى تو يك لمعه « 1 » آفتاب * وى ز آفتاب طلعت تو ماه در حجاب

شد مستنير از رخ فرخندهء تو ماه * كرد اقتباس نور ز راى تو « 2 » آفتاب

درياى خون ز قتل عدو ساختى بسى * بر وى روان « 3 » ز كاسهء سر هرطرف حباب

تيغ تو گشت شعلهء آتش ز خون خصم * زان آتش است خصم تو پيوسته در عذاب

آتش ز بحر شعله‌زنان هيچ‌كس نديد * جز در كف تو تيغ كه كردى به خون خضاب

خصم تو برپريد دوان ز آشيان دهر * از بس‌كه يافت پر ز خدنگ تو چون عقاب

سرهاى سركشان همه بر آستان توست * اى پادشاه ملك‌ستان و فلك جناب

شاها شنيده‌ام كه ترا طبع نكته‌دان * دارد به گفتگوى لغز ميل بىحساب

از بهر طبع تو لغزى كرده‌ام خيال * يا والى الممالك يا مالك الرقاب

آن قصر طرفه چيست كه معمار لم يزل * افراخت بىقصور در اين عالم خراب

هرجانبى گشاده درى دست قدرتش * ليكن درونش مىنتوان شد به هيچ باب

( 1 ) - T : زرهء ( 2 ) - P : نور ضياى تو ( 3 ) - T : فتاده كاسهء سر