بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٩

لمؤلفه

نسخه‌اى كز خط تست اندر دل سوزان من * سحر آتش بند يا تعويذ بت « 1 » مىخوانيش

سجده كردن پيش طاق ابرويت از دوستى * فرض شد بر خسرو ار تو مستحب مىخوانيش

* * * انسى راست

گرد عنبر بر گل افشاندى و شب مىخوانيش * لعل را دل سوختى و خال لب مىخوانيش

هست آن دندان در او در غنچه گوئى شبنم است * آن لب شيرين نبات است و رطب مىخوانيش

بىرخت گرداب خون در ديده مىآيد مرا « 2 » * گل كه بزم‌آراى بستان طرب مىخوانيش

آفتاب ار خادم روز است او « 3 » از اوج چرخ « 4 » * مىرسد هرگه براى گشت شب مىخوانيش

مىدهد چندان شهيد عشق از آن عالم جواب * با وجود آنكه از روى غضب مىخوانيش

بهر پابوست ز چشم ما سرشك لاله‌گون * سرنگون افتاده طفل بىادب مىخوانيش

پنجهء انسى كه از دامان وصلت كوته است * چون برآرد در دعا دست طلب مىخوانيش

* * *

( 1 ) - T : شب ( 2 ) - B 2 : ترا ( 3 ) - T : مه ( 4 ) - B : خويش