بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧

غزل « 3 »

دور از خط سبزت به چمن اشك فشانم * دود آمده در ديدهء خونبار بنفشه

لافد ز غلامى سر زلف تو زان رو * خوشبوىتر از نافهء تاتار بنفشه

گرديد سرآمد به ميان همه گلها * آن شاه چو زد بر سر دستار بنفشه

شاهى كه پى توسنش آرند ملايك * بر پشت خود از گنبد دوار بنفشه

خاقان زمان شاه عبيد اللّه غازى * در گلشن بزمش شده چون خار بنفشه « 1 »

مرغى است خدنگش كه به باغ دل اعدا * از پاى كند غنچهء « 2 » سوفار بنفشه

كارد ز پى خرمى باغ عدالت * از چوب غضب بر سر « 3 » اشرار بنفشه

گردون به كواكب ز پى بزم تو باشد * خوانى كه بود در تك اثمار « 4 » بنفشه

گر در چمن افتد شررى ز آتش قهرت * فى الحال شود همچو گل نار بنفشه

ور بگذرد از لطف تو بر نار نسيمى « 5 » * چون دود دميدن كند از نار بنفشه « 6 »

( 1 ) - مصراع دوم فقط در T ( 2 ) - C ، P : غنچه ز ( 3 ) - C ، B ، P : بر تن ( 4 ) - T : او پراثمار B : درپى اسمار ( 5 ) - C ، B : بر مار نسيمى B 2 : بر يار نسيمى ( 6 ) - C ، B 2 : مار بنفشه .