بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٧

قطعة الرابعة

سعيد كل كه سرش چون كدو ز مغز تهىدست * از آن جهت به سبكسارى است افسانه

ز دانهء سر خود زردرو و رنجور است * چنين بود اثر علت كدو دانه

سعيد كل كه بود بىنصيب از مردى * ندانم از چه سبب كدخدا شده است دلير

حديث كير و كدو گرچه شهرتى دارد * زنش به عكس كدو بيند و نبيند كير

به رغبت كدخدا گرديد مولانا سعيد اما * ز حيزى بر سر منكوحهء خود دير مىآيد

همه اسباب كار كدخدائى دارد و ليكن « * » * همين چيزى كه در كار است او را كير مىبايد

دى سعيد كل به من مىگفت گشتم كدخدا * ليك از سستى مرا صد درد و غم بر جان رسد

مانده‌ام حيران كه درمان من درمانده چيست * وز كدامين يار اين درد مرا « * * » درمان رسد

گفتمش اين عقده بردارم من از راه تو ، گفت * يار كارافتاده را يارى هم از ياران رسد

( * ) س 14 : همه اسباب كار كدخداى دارد و ليك ( * * ) س 20 : اين درد ما را