بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٣

[ بيت ] :

و مطبوع خواص و عوام افتاده . [ اما ] ، تاريخ عربى اين است :

ادام اللّه ذكرى من سعى فيه * و أبقى ذكره فى الدّهر بالخير

له ذات بخيرات امير * و اسم مثل هذا ليس فى غير

بنى خيرا بتجديد و جدّ * فسل تاريخ هذا بانى الخير

پوشيده نماند كه از مصراع ثانى بيت ثانى « على شير » به طريق معما استخراج مىيابد . و تاريخ فارسى اين است :

شكر كز همت صاحب « 1 » خيرى * گشت اين صومعه خالى ز خلل

يافت اتمام به خوبى آرى * عمل خير بود خير عمل

سال تاريخ مه و روزش بود * دهم شهر ربيع الاول

و حضرت مخدومى قطعه‌اى فرموده‌اند جهت تاريخ كه دو مصراع « * » از آن قطعه اين است :

لها طاق و فيها صفّتين * بوجه الجدّ صلّ الرّكعتين

چون اين قطعه به مطالعهء امير عليشير رسيد ، فرمودند كه : از اين قطعهء جناب مولوى به غايت ممنون شديم و محظوظ گشتيم ، كه مدت مديد و عهد بعيد است كه به خاطر مىرسيد كه هرگز از اين فقير نسبت به آن جناب خدمتى به ظهور نه‌انجاميده ؛ و ما را از اين دغدغه خلاص گردانيدند .

هذه من فوايد افكاره اللطيفة و سوانح اشعاره البديعة و الشريفة :

منم كه ليس حريفى [ كسى ] به بحث و جدل * چه بو على چه ارسطو و بل از او افضل

ز لا نسلم من بحر منجمد گردد * چرا نشايد اگر هم رود ز جاى جبل

( 1 ) - P : عالى ( * ) س 10 - مصرع