بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣١

لغز شمشير

شاهى كه استخوان عدو در صف مصاف * از تير و تيغ او زره و بگتر آمده

شمشير مهر خود فلك تا زمين شكافت * تيغش زمين دريده « 1 » چو بر مغفر آمده

از صبح كرده پردهء شمشير « * » از شعاع * پيشش به زينهار شه خاور آمده

شمشير اوست صاعقهء آسمان فتح * كز بهر دفع دشمن بداختر آمده

شاها توئى كه پيش تو هرروز آفتاب * شمشيرها گرفته و بازيگر آمده

شمشير مهر با سپر نيلگون چرخ * بهر كمينه چاكر تو درخور آمده

خورشيد بهر خطبهء جاهت خطيب‌سان * تيغ برهنه آخته ، بر منبر آمده

تيغ زبان واصفى مخلص ترا * از جوهر مدايح تو زيور آمده

مىشايد ار طلب كند « 2 » از بهر جايزه * تيغ ترا كه زيب « * * » نيام از زر آمده

همواره باد تيغ تو بر تارك عدو * بادا هميشه لطف حقت ياور آمده

( 1 ) - T : بريده ( 2 ) - T ، C ، 649 B : كنى ( * ) س 5 : كذا ، ظاهرا : پرده و شمشير ( * * ) س 18 : كذا ، ظاهرا : تيغ ترا كه زيب نيام زر آمده