بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٠

لغز شمشير

چون آب زندگى است ولى شربت اجل * پيوسته در طبيعت او مضمر آمده

از فعل تيز خون كسى را چو ريخته * رخسارش از خجالت آن احمر آمده

آبى است صاف و تيز به غايت تنك ولى * گه تا گلو و گاه ز سر برتر آمده

باشد ز خشم سبلت او متصل به تيغ * مانند غمزه‌هاى بتان خون‌خور آمده « 1 »

كرده ز روى صورت معنيش لام الف * بر فرق هرالف كه چو مد افسر آمده

ز هر آب خورده گه‌گه و گرديده است تيز * همچون زبان مار و به هول اژدر آمده

هست از ذكور ليك چو انثى بود محيض * باشد اگرچه آب گهى آذر آمده « 2 »

با آنكه هست جمله زبان هست بىزبان * ليكن از او جواب دو صد لشكر آمده

از تيره شب برآمده رخشان و مستطيل * چون صبح كاذب است و ز مهر انور آمده

دانى كه چيست اين‌كه بيان شد صفات او * شمشير پادشاه فريدون‌فر آمده

سلطان محمد آن شه صفدر كه تيغ او * ياجوج فتنه را سد اسكندر آمده

( 1 ) - T : بجاى دو بيت اخير يك بيت دارد مركب از مصراع اول بيت نخست و مصراع دوم اين بيت ( 2 ) - B 2 و C : اين بيت را ندارد .