بدايع الوقايع ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٤

اين هم لغز است و هم معما

ز باد و آتش دوران شتر به حجره كشم * كه خود كشيده شتر آب و خاك حجرهء من « 1 »

ز باد دم شتر آتش حجره افروزد * شتر به حجرهء خاك آب بخشدم ز لبن

چو باد نفس شتر حجره اين تن خاكى است * شتر درآر به آتش به خاك حجره فكن

شتر ز حجرهء « 2 » تنگم چو شد در آتش و آب * ز خاك حجره شتر شد چو باد از روزن

ز بادپا شتر و حجرهء پرآب چه سود * كه حجره خاك و شتر آتش است و جامه كفن

شتر به حجره « * » درآمد چو باد [ و ] آتش زد * به خاك حجره و خورد آب را شتر ز عطن

به خاك حجره زد آتش شتر ز سينه و شد * ز بادپا شترم حجره آب و پرويزن

از ان دهد شتر از قهر خاك حجره به باد * كه اشتر آتش و آب است حجره‌اش مسكن

چو باد و آتشم آمد شتر به حجره و ريخت * به خاك حجره شتر ز آب چشم در عدن

به بادپا شترم بود تنگ حجرهء خاك * به حجره شد شترم ز آتش آب چون روغن

به آتشين شترم زد به حجره بادى و شد * گلاب اشك شتر خاك حجره مشك ختن « 3 »

( 1 ) - T : حجرهء تن ( 2 ) - T : به حجرهء ( 3 ) - بقيهء ابيات اين قصيده در نسخه A نيست . ( * ) س 11 : شتر در حجره