الذريعة إلى حافظ الشريعة ( شرح أصول الكافي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤

[ شرح خطبة الكافي ]

نه از ره خوفِ ضرر عاجل وآجل * كاين توبهء أطفال وعوامست وادا نيست

آن آگهى از أهل كمالست ونجابت * زان بر حسب معرفت وقوّت عقلي است

گر در گُنهى فهم نشد زشتى ذاتي * اين بس كه خلاف سخن وحكم الهى است

دانى كه أجابت چه وتيسير چه باشد * وين مسئلت وخواستن از حضرت حق چيست

بودن بسوى خاص ترا خواهش ذاتي * كز فقد شروطش به تو پوشيده ومخفى است

چون شرط به فعل آمد وشد وقت بروزش * يأبى كه ترا طبع وجبلّى وغريزيست

ناشى زخصوصيت ذات تو واين را * برهان نبود حاجت ووجدان تو كافيست

اين خواهش ذاتيست كه در حكم سؤالست * گر جانب خوبيست وگر جانب زشتى است

زان نيست رجوعت ابد الدهر وگرهست * در ظاهر حالست ولسانيست ، نه قلبي است

رو آيهء « ردّوا » كه « لعادوا » ست جوابش * بر خوان كه درين باب ترا حجّت قطعي است

اين خواست نه آنست كه ازراه قوى خواست * آن عاريتى باشد واين امر جبلّى است

آن از بدن ، اين يك زخصوصيّت ذاتست * ذات مَلَكى مفترق از ذات بليسى است

آن ميكندت غافل ولاهىّ وفريبد * زان چون بخود آيى ز ويت نفرت ذاتيست