شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٧

1444

1439

1439 الطّامع ابدا في وثاق « 1 » الذّلّ .

طمع كننده هميشه در بند خوارى است وخود را خوار كند .

1440

1440 المقلّ غريب في بلدته .

فقير غريب است در شهر خود ومثل غريبان أحوال گذراند .

1441

1441 البخيل ذليل بين اعزّته .

بخيل خوار است ميانه اعزّه خود يعنى در نظر مردم عزيز كه با أو آشنا باشند ، يا اين كه هر چند از مردم عزيز باشد هرگاه بخيل باشد در ميانه ايشان خوار گردد وعزّتى از براي أو نماند .

1442

1442 الصّبر ينزل على قدر المصيبة .

صبر نازل مىشود بر قدر مصيبت ، هر چند مصيبت عظيمتر باشد صبر از جانب حق تعالى بيشتر نازل شود ، پس آدمي بايد كه آن صبر را فرا گيرد واز آن اعراض نكند وجزع واضطراب را شيوه خود نسازد .

1443

1443 الثّواب على المصيبة أعظم من قدر المصيبة .

ثواب وپاداش بر مصيبت عظيمتر است از قدر مصيبت بعنوانى كه هرگاه ثواب صاحب مصيبت باو برسد مصيبت را با آن ثواب ترجيح دهد بر اين كه آن مصيبت باو نرسيده باشد واز آن ثواب محروم باشد .

1444

1444 الحقّ سيف على أهل الباطل .

حق يعنى حقّ تعالى يا حاكم بحقّ يا حكم حق شمشيرى است بر أهل باطل كه ايشان را بقتل آورد .

( 1 ) شارح ( ره ) بر روى « وثاق » كلمه « معا » نوشته وواو را بفتحه وكسره ضبط كرده يعنى قرائت آن بهر دو وجه درست است ودر مجمع البحرين گفته : « الوثاق بالفتح والكسر لغة » .