شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٤

1385

يا مراد به « ترك نشدن » اين باشد كه واگذاشته نشود يعنى عقاب آن تأخير نشود وبزودى در دنيا مؤاخذه بر آن شود ، يا اين كه في الحال نوشته شود ومانند ساير گناهان نيست كه در أحاديث وارد شده كه : مؤمن هرگاه گناهى بكند مهلت داده شود وننويسند بر أو تا هفت ساعت ، اگر تا هفت ساعت توبه كرد ننويسند واگر نكرد بعد از آن بنويسند .

1381

1381 المؤمن ليّن العريكة سهل الخليقة .

مؤمن نرم خوى شكسته نخوت هموار طبيعت است ، يعنى مؤمن كامل البتّه چنين است يا مؤمن بايد كه چنين باشد .

1382

1382 الكافر شرس « 1 » الخليقة سىّء الطّريقة .

كافر سخت طبيعت بد طريقت است يعنى أكثر يا همه چنين باشند .

1383

1383 المؤمن لا يظلم ولا يتأثّم .

مؤمن ستم نمىكند وگنهكار نمىشود يعنى مؤمن كامل چنين باشد يا مؤمن بايد كه چنين باشد .

1384

1384 الدّنيا حلم والاغترار بها ندم .

دنيا خوابى است ومغرور شدن وفريفته شدن بآن پشيمانى است ، يعنى پشيمانى بار آورد .

1385

1385 المصيبة بالدّين أعظم المصائب .

مصيبتى كه بدين اين كس رسد وضررى بآن رساند عظيم‌ترين مصيبتهاست .

( 1 ) شارح ( ره ) اين كلمه را « شرص » بصاد ضبط كرده ليكن در نسخ مطبوعه در چاپ صيدا وچاپ دمشق « شرس » بسين نقل شده ودر چاپ بمبئي « شر الخليقة » ( بدون سين ) پس بنا بر نسخه أخير بايد بتشديد راء خواند ودر المنجد گفته : « شرس يشرس شرسا ( كفرح ) ساء خلقه فهو شرس وشريس وأشرس » .