شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٠

1368

كه نزد هر كسى چند روزى بعاريت است زود بر گردد بديگرى « 1 » پس حريص بر سعى از براي آنها نبايد بود واهتمام تمام در أمور آخرت بايد داشت كه پاينده ومستدام است .

1366

1366 ايثار الدّعة يقطع أسباب المنفعة .

برگزيدن آسايش ورفاهيت قطع ميكند أسباب منفعت را ، زيرا كه هيچ سببي از أسباب منافع دنيا وآخرت بىتعب وزحمت نباشد پس هر كه اختيار آسايش وراحت كند همه آنها را از خود قطع كند .

1367

1367 الاطراء يحدث الزّهو ويدنى من الغرّة .

مبالغه در مدح كسى پديد مىآورد در أو تكبّر ونزديك مىگرداند أو را بفريب ، وغرض منع از آن است .

1368

1368 القناعة والطاعة توجبان الغنى والعزّة .

قناعت وفرمانبردارى حقّ تعالى واجب مىسازند توانگرى وعزّت نزد خدا وخلق را ، « بودن قناعت سبب توانگرى وعزّت » ظاهر است ، وهمچنين « بودن طاعت سبب عزّت » ، وامّا « بودن آن سبب توانگرى » پس بدليل قول حقّ تعالى : وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ، هر كه بترسد از خدا بگرداند خدا از براي أو بدر شدى يعنى از آفتها وتنگيها ، وروزى دهد أو را از آنجا كه گمان نداشته باشد .

( 1 ) موافق اين مضمون است آنچه گفته‌اند : « وما المال والأهلون الّا وديعة * ولا بدّ يوما ان تردّ الودائع » ونزديك به آنست آنچه بفارسى گفته‌اند : « مال دنيا كه بر سرش غوغاست * چند روزى بعاريت با ماست »