شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٩
786
780
780 البخل يوجب البغضاء .
بخيلى موجب كمال دشمنى وعداوت مردم گردد .
781
781 البخيل ابدا ذليل .
بخيل هميشه ذليل است وخوار .
782
782 الحسود ابدا عليل .
صاحب حسد ورشك پيوسته رنجور است وبيمار ، اگر « عليل » بعين بىنقطه خوانده شود چنانكه در نسخه‌ها واقع شده ، وظاهرتر اين است كه « بغين نقطه‌دار » باشد بمعنى تشنه يا كسى كه گرمى وسوزش در دل وجان أو باشد .
783
783 الاحسان يستعبد الانسان .
احسان بنده مىگرداند آدمي را ، يعنى فرمان بردار وبمنزله بنده مىگرداند شخصي را كه احسان باو شود .
784
784 المنّ يفسد الاحسان .
منّت گذاشتن فاسد كند احسان را وباطل كند ثواب آنرا .
785
785 السّكينة عنوان العقل .
آرامى عنوان عقل وخرد است ، يعنى علامت آن يا سر سخن آن ، يعنى اوّل آثار آن .
786
786 الوقار برهان النّبل .
لنگر دليل نبل است يعنى نجابت يا ذكا وفطنت ، واين بمنزله تأكيد فقره سابق است .