شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٦

670

667

667 الاخلاص عبادة المقرّبين .

اخلاص عبادت مقرّبان درگاه إلهي است ، يعنى عمده عبادت ايشان اخلاص است يعنى خود را خالص كردن از براي رضاى حق تعالى وخوشنودى أو ، وبهيچ وجه منظور ديگر نداشتن ، وممكن است كه مراد اين باشد اخلاص يعنى عبادت با اخلاص عبادت مقرّبان است وعبادت ديگران كم است كه از روى اخلاص محض باشد وهيچ غرضى از ريا وغير آن از اغراض دنيويّه با آن نباشد خصوصا اگر گوئيم كه : اخلاص آن است كه هيچ غرضى بغير امتثال فرمان حق تعالى وخوشنودى أو منظور نباشد حتّى ثواب وعقاب أو ورغبت در بهشت يا خوف از جهنّم چنانكه بعضي از علماء گفته‌اند ، چه بنا بر اين ظاهر است كه اخلاص در غير عبادت مقرّبان نباشد .

668

668 الوجل شعار المؤمنين .

ترس از خداى عزّ وجلّ شعار مؤمنان است وته‌ترين جامه‌هاى ايشان .

669

669 البكاء سجيّة المشفقين .

گريه خصلت مشفقان است ، يعنى مشفقان بر خود ، و « مشفق » بر كسى آن است كه كمال حرص داشته باشد بر اصلاح أحوال أو وترسد از اين كه ضررى باو رسد .

670

670 الذّكر لذّة المحبّين .

ياد آورى خداى تبارك وتعالى لذّت دوستان اوست ، يعنى امريست كه از آن لذّت برند ومحظوظ گردند وحقيقت « لذّت » ادراك ملايم است پس لذّت جسماني ادراك امرى است كه ملايم يكى از قواى جسمانيّه باشد مثل طعمى كه ملايم ذائقه باشد ، ولذّت عقلي ادراك امريست كه ملايم عقل باشد وعقل آنرا خوب ونيكو داند ، ولذّت ذكر از لذّات عقليّه است كه اقواى لذّات است .