شرح آقا جمال خوانسارى بر غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٤١

527

523

523 التّكبّر يظهر الرّذيلة .

تكبّر كردن ظاهر مىسازد فرومايگى اين كس را .

524

524 المتعرّض للبلاء مخاطر .

كسى كه خود را در معرض بلا در آورد وكارى كند كه مظنّه بلا باشد خود را در هلاكت اندازنده است ، يعنى حكم آن دارد كه دانسته خود را هلاك كند عاقل بايد كه كارى نكند كه مظنّه بلا باشد .

525

525 المعلن بالمعصية مجاهر .

كسى كه علانيه گناه كند مجاهر است ، يعنى به آواز بلند خبر دهد از أطاعت نكردن خدا وپروا نداشتن از أو .

وممكن است كه مراد از « مجاهر » آن باشد كه در حديث پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وارد شده كه : غيبتي نيست از براي مجاهرى يعنى آنكه غيبت أو قصور ندارد كسى كه علانيه گناه كند واز مردم پنهان ندارد .

526

526 اللّسان ترجمان العقل .

زبان ترجمه كننده سخن عقل است وتفسير كننده آن يعنى كار زبان اين است كه سخن عقل را خاطر نشين مردم كند نه گفتگوهاى بيحاصل وسخنان بلا طائل .

527

527 التنزّه اوّل النّبل .

پاكيزگى يعنى از گناهان ومعاصي اوّل نبل است وبر ساير صفاتى كه علامت آن باشد مقدّم است و « نبل » ( بضمّ نون وسكون باء ) بمعنى نجابت است وتندى فهم وفطنت وهر دو در اينجا محتمل است نهايت معنى دويم انسب است .