مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٦٥

در نعت حضرت رضا ( ع ) « 1 »

و گر غبار رهت را به نوك خامه كنم * كنم چو ديده پر از نور ميم املا را

و گر اميد نظيرى بَرِ تو عرضه كنم * پر از مراد كنى دامن تمنّا را

مراد دل به تو گفتم دگر تو مىدانى * زبان من به دعا ختم كرد دعوا را

هميشه تا ز شب و روز امتيازى هست * درين جهان شب يلدا و روز اضحى را

صباح عيد محبّت نياورد شب غم * شب عدوت نبيند صباح دنيا را

* * *