مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٢١

بخش دوّم : معانى لغات و تركيبات

كنايه از دهان معشوق است .

4130945 خ 0 ( 7 ) خ - مصحف : قرآن - رساله و دفترى كه حاوى مطالب دينى باشد .

9330945 خ 0 ( 8 ) خ - نخلهء طور : شجرهء طور كه براى خورندگان روغن و نان خورش مىروياند ( سورهء مؤمنون - آيهء 20 ) و نيز درختى كه موسى از آن نداى « إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ » شنيد .

4530945 خ 0 ( 9 ) خ - سحر حلال : شعر يا نثر عالى - سخن فصيح و بليغ - نيز نام منظومه‌اى است از اهلى شيرازى كه ذو وزنين است .

* * * [ 54 ]

7330945 خ 0 ( 1 ) خ - رضوان : دربان بهشت .

2430945 خ 0 ( 2 ) خ - ملجأ : پناهگاه .

7330945 خ 0 ( 3 ) خ - كنف : كناره و جانب .

2430945 خ 0 ( 4 ) خ - بىهمال : بىمانند .

* * * [ 1 / 55 ]

2430945 خ 0 ( 1 ) خ - نك : مخفّف اينك .

3530945 خ 0 ( 2 ) خ - ناظر است به آيهء شريفهء : « قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ » ( آيهء 69 سورهء انبياء ) .

2430945 خ 0 ( 3 ) خ - غرر : خطر ، هلاك و فريب .

3530945 خ 0 ( 4 ) خ - منهل عذب : چشمهء آب گوارايى كه در صحرا باشد و مردم و بهايم از آن نوشند .

4530945 خ 0 ( 5 ) خ - طيب : بوى خوش و خوشى و خوش طبعى .

3340945 خ 0 ( 6 ) خ - جنان : دل .

9330945 خ 0 ( 7 ) خ - هوان : سستى .