مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٥

فهرست

شماره ترتيب / نام گويندگان / مطلع قصايد و اشعار / صفحه

39 / غمگين اصفهانى /

امير مشرق و مغرب امام جنّ و بشر

/ 168

40 / امير الشعرا نادرى /

مژده كز ميلاد مسعود امام هشتمين

/ 170

41 / كمپانى /

بريد باد صبا خاطرى پريشان داشت

/ 173

42 / ملك الشعرا بهار /

بگرفت شب ز چهرهء انجم نقاب‌ها

/ 176

/ /

تبارك اللّه ازين فرخ آستان كه بود

/ 178

/ /

دل ز دل بردار اگر بايست دلبر داشتن

/ 179

43 / مقصود كرمانى /

چو از مدينه به آهنگ طوس كرد سفر

/ 183

44 / شهاب تربتى /

شهى كاستانش ز رفعت به گردون

/ 187

45 / صابر همدانى /

يا ثامن الائمه من از كثرت گناه

/ 190

46 / علّامهء مازندرانى /

كه كرده بدين كوى پيروزه منزل

/ 192

47 / صغير اصفهانى /

طلوع شمس نديدى ز نجم اگر محسوس

/ 196

48 / رهى معيّرى /

ديده فرو بسته‌ام از خاكيان

/ 198

49 / فروزانفر /

باغ رضوان است اينجا يا خراسان است اينجا

/ 201

50 / آيتى بيرجندى /

به تخت حسن چو كردى به صد كرشمه جلوس

/ 204

/ /

زلف بر رخ تا پريشان مىكنى

/ 207

51 / الهى قمشه‌اى /

من بنده‌ام شهنشه ايمان را

/ 209

52 / دكتر قاسم رسا /

آمد بهار و شد جوان گيتى ز فرّ فرودين

/ 212

53 / گلزار اصفهانى /

زلف مشك آيين تو يا عنبر ساراست اين

/ 216

54 / دكتر ناظر زاده كرمانى /

از سر برفت هوش ز شوق وصال تو

/ 218

55 / اميرى فيروز كوهى /

باز جانى دگر از عالم جان يافته‌ام

/ 220

/ /

مىروم تا در سلطان خراسان يابم

/ 223

/ /

هر آن كه زين در فرخنده پى فراز آمد

/ 226

56 / مدرس صادقى /

اى كه سلطان سلاطينى و كنز فقرايى

/ 227

57 / رياضى يزدى /

اى شه طوس كه سلطان سرير دوسرايى

/ 229

58 / خليلى افغانى /

فرخنده كشورى كه تويى شهريار آن

/ 231