مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٤

فهرست

شماره ترتيب / نام گويندگان / مطلع قصايد و اشعار / صفحه

17 / صباحى بيدگلى /

طوس اين يا وادى ايمن كه مىبينم ز دور

/ 88

18 / صباى كاشانى /

شبانگه فرو هشت چون پرده بيضا

/ 92

19 / خالد نقشبندى /

اين بارگاه كيست كه از عرش برتر است

/ 97

20 / خاور دنبلى /

اى رخت افروخته طلعت ماه تمام

/ 99

21 / صحبت لارى /

ريزد ز شوق جانان خيزد ز ياد منزل

/ 101

22 / وصال شيرازى /

قضا بس تيز چنگال است و سندان خاى دندانش

/ 107

23 / قاآنى شيرازى /

زهى به منزلت از عرش برده فرش تو رونق

/ 112

24 / سروش اصفهانى /

دم بهار بياراست باغ چون طاووس

/ 117

25 / هماى شيرازى /

زهى بارگاهت بر از عرش اعظم

/ 120

26 / مشتاقى نائينى /

اين معبد ملائكه يا عرش كبرياست

/ 122

27 / روشن اردستانى /

يا رب منم گرفته در اين آستانه جا

/ 125

28 / شباب شوشترى /

نوبهار امساله صدره به ز پيرار است و پار

/ 128

29 / جيحون يزدى /

خورشيد گريزان بودت در خم گيسو

/ 132

30 / فنا تفرشى /

كشيد قايد توفيق سوى طوس عنانم

/ 134

31 / صبورى كاشانى /

نوروز فراز آمد با لالهء بستانى

/ 138

32 / حكيم صفاى اصفهانى /

امروز باز گيتى در نشو و در نماست

/ 140

/ /

شب قدر ما آن زلف چنو شام سياست

/ 145

/ /

فارس فحل منم حكمت يكران منست

/ 148

33 / طرب شيرازى /

دوباره دور جوانى گرفت عالم پير

/ 151

/ /

اى خاك طوس مدفن سبط پيمبرى

/ 154

34 / اديب الممالك /

جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد

/ 156

35 / قنبر طبسى /

سحر چون رايت ظلمت نگون گرديد و ناپيدا

/ 158

36 / ذوقى اصفهانى /

چو بلبل سحرى از جگر كشيد آواز

/ 160

37 / اديب نيشابورى /

روز جشن سده است اى پسر ماه نژاد

/ 162

38 / ضيائى /

حبّذا بارگاه عرش مثال

/ 165