مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٣

فهرست

فهرست

فهرست

شماره ترتيب / نام گويندگان / مطلع قصايد و اشعار / صفحه

1 / سنائى /

دين را حرمى است در خراسان

/ 27

2 / حسن كاشى /

دوش چون دور شب تيره به پايان آمد

/ 30

3 / ابن يمين /

گوهر افشان كن ز جان اى دل كه مىدانى چه جاست

/ 32

4 / ناصر بخارايى /

صبح درآمد ز دلو يوسف زرين رسن

/ 36

5 / عصمت بخارى /

اى روضه‌اى كه دهر ز بويت معطّر است

/ 39

6 / اوحد سبزوارى /

گردون فراشت رايت بيضاى آفتاب

/ 43

7 / ابن حسام خوسفى /

عبير مىدمد از ناف آهويان ختن

/ 46

8 / عبد الرحمان جامى /

سلام على آل طه و ياسين

/ 49

9 / بابا فغانى /

بود پيوسته نيّت در رياض روضه رضوان را

/ 50

/ /

خطى كه يك رقمش آبروى نه چمنست

/ 53

10 / فضولى بغدادى /

زهى دمادم به بوى زلفت مذاق من خوش دماغ من تر

/ 55

11 / وحشى بافقى /

تا شنيد از باد پيغام وصال يار گل

/ 60

12 / نظيرى نيشابورى /

چنان رسيدن دى سرد ساخت دنيا را

/ 62

/ /

مرغ خوش الحان دلم غوغاى رضوان خوش نكرد

/ 66

13 / طالب آملى /

باز خاطر ز عيش دلگير است

/ 70

14 / صيدى تهرانى /

گردون نصيب ديدهء من كرد بيحساب

/ 74

15 / جويا كشميرى /

نيافت سوز من از چرب نرميت تسكين

/ 77

16 / حزين لاهيجى /

خوش آن كه دل به ياد تو رشك چمن شود

/ 80

/ /

قول و عمل زشت و نكو گرچه قضا كرد

/ 82

/ /

دل شاد را جمع ساغر نمايد

/ 85