مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٤١

آستان رضا ( * )

هر آنكه سود ز اخلاص سر به درگاهش * به حق حق كه ز درگاه او نشد نوميد

دعا به درگه او نقشى از اجابت يافت * حريم او شده بر قفل مشكلات ، كليد

پناه در حرمش كافر و مسلمان يافت * درين سخن نبود هيچ جاى گفت و شنيد

اگر شكسته دلى شد ز عشق او مجنون * به روز حشر سرافكنده نيست همچون بيد

چو خامه هر كه نهد سر به خط فرمانش * ز همّتش خط بطلان به هر دو كون كشيد

ثنا و مدح على بن موسى جعفر ( ع ) * به شعر گر ندهد جلوه كى شود جاويد

ز باغ دلكش فردوس ، طاير قدسى * گل مراد خود از گلشن خراسان چيد

مهين ولىّ خداوند ، حكمران قضا * سپهر رأفت و بحر كرم ، امام رضا

* * *