مدايح رضوى در شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥

سلسلة الذَّهَب

اين راز كه جبرئيل سر داد * هر راهبرى به آن دگر داد

احمد به على ، على به فرزند * هر يك دل ديگرى بيا كند

اين لعل كه نغز و خونچكان بود * در قاب طلائيش نهان بود

اين بار امانت خدائى * آويزهء سقف كبريائى

بر دوش يكى نشسته يك چند * مىرفت به روى دوش فرزند

آنگه كه ز هشتمين ستاره * شد جامهء شب هزار پاره

آن شمس شموس هفت كشور * رو كرد به سرزمين خاور

آنگه كه پيمبر ولايت * آمد سوى كشور ولايت

اين قصهء دلنواز سر داد * زين راز به عالمى خبر داد

اين طرفه نگر كه آن خردمند * در باغ شميم گل پراكند

* * *